Parkstad Limburg, kamperen in Landgraaf

Vaals
Vaals

Landgraaf, Parkstad Limburg, op de grens van Zuid-Limburg (je zult er maar wonen) is alles binnen handbereik, Valkenburg, de Cauberg, Drielandenpunt, Vaalserberg, Aachen, Kerkrade, Maastricht, Brunsummer heide. Een verrassende regio, mekka voor fietsers, wandelaars en dagjes mensen

Onze camping herbergde een paar bijzondere gasten: Een hondenclubje bestaande uit een paar Belgen en Nederlanders stonden met 5 hondenbeesten (merk onbekend en niet noemenswaardig), die vooral klein, vervelend, scheiterig, drammerig, op het schooierig af tegenover ons stonden. Deze zelfzuchtige

Brunsummerheide

Brunsummerheide

schepsels sliepen in hun eigen pop up tentjes omheind door groen kippenrengaas. De hondenbeesten werden op gezette tijden aangelijnd (dat dan wel weer) uitgelaten buiten het campinggebied. Dit ging gepaard met stripachtige capriolen van doorelkaar gestrikte lijnen van de hondenbeesten. Hun terugkeer leek dan ook op complete loom constructies.

Brunsummerheide

Een Wartburg busje, volledig gestaureerd en gespoten in mooie taxikleuren, Eigenaar was een  eigenzinnig, spraakzame Duitser. Iedere ochtend kreeg het Wartburgbusje liefdevol een check en een aai. Iedere avond zat hij achterin zittend op zijn fauteuil en kijkend op een flinke Flatscreen.

En onze buren, een gezellig samengesteld gezin met zoon (+vriendin) van hem, dochters van haar, verdeeld over caravan en twee tenten. Zoon van hem bezat een minibrommer, waarop ze regelmatig allerlei feestjes en festivals afstruinden. Vriendin (onverstaanbaar) van zoon van hem bleek een autochtone bewoner te zijn uit Heerlen. Dochter van haar, een bijzonder vrolijk kind, die vaak moeders met speels gemak overal ergens de schuld van gaf.

Kerkrade

Continium Kerkrade

Je kunt aan kleine dingen merken, dat Nederland in zekere zin  limburg langzaamaan aan het weggommen is. Buienradar is daarvan een beginnend bewijs. Buienradar, een betrouwbare weerdienst, is doorgaans redelijk nauwkeurig. Buienradar kleurt Parkstad Limburg droog in terwijl ik toch bijna twee uur met kramp in m’n vingers aan de stokken heb gehangen. Marcella volhard: De buienradar geeft aan dat er niets aan de hand is! Ondertussen gaat onze solarlampion branden vanwege een plots neerkomende duisternis, (springt aan als lux eenheid de waarde 10 heeft bereikt). Het is amper 20.00 uur.

De mooiste stenen vindt je in Limburg, prachtige vormen, mooie kleuren. Iedere architect zou  er zijn vingers bij aflikken, Iedere projectontwikkelaar moet zich in een paradijs wanen. Zou je denken! Niets is minder waar! Zelfs met de best mogelijk aangeboden creatief materieel presteert de limburger om de meest afzichtelijke bouwwerken te maken afgekleed met afschuwelijke zonweringen (gemaakt van een vies soort roestig geribbeld metalen rollende plaat, een soort van ijzeren gordijn).

hoogste punt

hoogste punt

De fietsers in Limburg, (ze noemen zich wielrenners) hebben voortdurend een ernstig verontwaardige maar vooral boze “waarom rijden er hier auto’s op de vaalserberg” grimas  op hun gezicht.. Ze klimmen/stoempen/strompelen erg moeizaam de Vaalserberg op om vervolgens volledig uitgeput hijgend sterke verhalen ophangen over hun bizarre beklimmingen onder barre omstandigheden op de Mont Ventoux. Wat mij betreft, ongeloofwaardig! Malloten!

 

Achteloos en lichtvoetig de Cauberg op fietsend, groet ik u.

Dit bericht is geplaatst in Uncategorized. Bookmark de permalink.