Konijntjes hollen moedig maar nogal erg naïef en onverantwoord achter elkaar aan. Achter iedere caravan, in alle bosjes en op elk schelpenpaadje huppelen er konijnen. Ik zou het geen plaag willen noemen, maar ik kan me voorstellen dat locals hier anders over denken. De natuurlijke vijand, laten we zeggen alleen de kiekendief, is zo verwend dat ie hij alleen het lekkerste deel tot zich neemt. Wat overblijft is een aangevreten karkas.
Buren op campings blijven bijzondere ontmoetingen. Een stadjer van geboorte, nu woonachtig in Drachten en al meer dan 30 jaar getrouwd met een Friezin, wordt al zijn hele huwsame leven vermoeid met strontvervelende verhalen over Cambuur. Hij scant dan ook iedere bezoeker die ook maar een beetje groenwits heeft. Zo vertelt
hij vol bezieling, met een klein fries spraak malheurtje (dat dan wel weer) over de wedstrijden van Pietje Fransen en Tonnie van Leeuwen. Pietje was een waanzinnige voetballer. Begonnen bij GVAV, even bij Feyenoord en ten slotte bij FC, een ware lofzang. Het bizarre. Op de dag van PSV – FC Groningen om de Johan Cruijffschaal overlijdt Piet fransen op 79 jarige leeftijd.
Even verderop loopt buurvrouw met omvang regelmatig naar het Multi functioneel toilet gebouw. Buurvrouw met omvang neigt van nature naar een topzwaar postuur en bij nader inzien beschikt buurvrouw met omvang over circus kwaliteiten, want zij loopt op schoenen met erg onhandige hoge plateaus over de pokdalige ongelijkmatige (lees: Vol gaten) duin camping. Af en toe steekt zij een balanceerde arm uit om niet een fatale en ongelukkige val te maken.
Hans Nijland, FC Groningen en Amelandganger, was ook op onze camping alle dagen druk in de weer op het strand met zijn parasolletje, strandstoeltjes, en een flinke koelbox. Achter hem loopt vrouw en dochter die hem aanmoedigde zodra Hans weer naar boven moest klimmen in het rulle strandzand.
De wadden, een erg gecompliceerd natuurgebied, die in al zijn eenvoud een camouflage is van iets wat werkelijk heel bijzonder is.
Een Amelandse groet.
