Een Ode aan Bezieling

Beste Freddy, Arjan, Rick en Jorick,

Gemakshalve spreek ik jou even aan … Freddy. Jouw eerstehelftseizoensverslag is natuurlijk leuk, aardig en informatief. Met al die cijfertjes en zo. Mooi!

Maar ik vind, dat jij nogal gemakkelijk aan jullie belangrijke bijdrage van het onderdeel beleving, bezieling en plezier voorbij gaat. Er is vaak over gesproken, maar het mag voor mijn part ook wel even worden vastgelegd. Jullie hebben samen een hecht team gesmeed van spelers van verschillende bloedgroepen, culturen, leeftijdscategorie, denkwerelden, achtergronden, basisschool, voortgezet onderwijs of anderszins en dat mogen we misschien wel een knappe prestatie noemen.

In aanloop naar definitieve selectie van D1, zoals de selectietrainingen en selectiewedstrijden zat er veel spanning in de snelle kleine breintjes van onze jongens. “Weet jij al iets?”, “ik hoop maar dat we in D1 zitten!”. Er werd onderling veel hardop gedacht en gedroomd over toelating bij de D1. Ze zijn nu erg trots dat ze deel uit maken van dit team.

De wedstrijden wordt door iedereen (het meereizend aanhang) volop beleefd, zoals jij al noemde. Zie je Ineens televisie beelden voorbijkomen van die ene stijlvolle redding, een schitterende individuele actie of beslissende pass, schiet je te binnen dat je deze spelmomenten bij onze jongens, via een soortgelijke actie al een keer hebt gezien. Niet bij de tegenstander. Natuurlijk.

Ik wil ook nog graag even memoreren aan de oefenwedstrijd uit tegen Nieuw Scheemda, waar Robin in de rust ten overstaan van een volle kleedkamer zijn hart vrij liet spreken. Aandoenlijk, als je het mij vraagt.

Kortom: Laat dit voor jullie een bescheiden vermelding dan wel een waardevolle verwijzing zijn naar de mooie beleving, bezieling en plezier in ons D1 team of voorruit … voetbal in het algemeen! Wij zien uit naar de volgende stap, de voorjaarscompetitie.

Voor iedereen: een goed en vooral gezond (blessurevrij) 2016.

Met een groen-witte groet,
Theo

Dit bericht is geplaatst in Uncategorized. Bookmark de permalink.